Sejak bila?
Sejak bila kamu menipu saya?
Kami tak berniat nak menipu.
Kami tak beritahu kerana tahu awak akan bertindak begini.
Kalau tahu, janganlah bercinta.
Donggu.
Kami sangat menyukai satu sama lain.
Betul.
-Jadi... -Diam.
Saya tak boleh terima hubungan kamu. Sudahlah.
Kenapa tak?
Apa sebabnya?
Tak boleh. Kamu patut berhenti sekarang.
Tak nak!
Siapa awak?
Saya dah besar.
Saya tak perlu minta kebenaran awak.
Ya, Donggu.
Saya tak boleh lepaskan Seojin.
Jadi, kamu masih akan bercinta?
Baik.
Seojin. Awak bukan lagi adik saya.
Awak juga, Junki. Awak dah tak ada dalam hidup saya.
Faham?
Hei, hentikan. Mereka saling menyukai.
Awak menyokong mereka? Awak pun keluar dari hidup saya.
Kenapa dengan awak? Awak macam budak-budak.
Memang pun. Kenapa?
Awak di pihak siapa, Sua? Pihak mereka?
Yuna, awak pun di pihak mereka?
Apa?
Saya...
Awak tak boleh jawab, jadi saya rasa ya.
Baik.
Kamu semua dah tak ada dalam hidup saya. Jadi jangan bercakap dengan saya.
Faham?
Wah.
Dah lama saya tak tonton filem ini.
Adegan itu begitu romantik setiap kali saya menontonnya.
Awak betul.
Bila saya boleh ada hubungan romantik begitu?
Apa yang awak bersihkan bersungguh-sungguh?
Kasut yang Malgeum beri kepada saya.
Awak terlalu mencuba.
Awak suka sangat?
Ya, saya sangat suka. Saya tak sanggup pakainya.
Aduhai.
Rama-rama pun boleh keluar dari mulut awak.
Sejak bila kamu bercinta?
Agak lama.
Maaf kami sembunyikannya.
Tak mengapa.
Kami kenal Donggu.
Saya akan buat begitu juga.
Saya faham, Junki.
Terima kasih, Dusik.
Awak yang terbaik.
Ya, Daredevil dari Moon Rae.
Saya tak boleh bermain hari ini.
Hanya untuk hari ini.
Ya. Saya minta maaf.
Daredevil dari Moon Rae?
Kawan kumpulan permainan saya.
Hari ini hari bermain dan mereka nak saya bermain juga.
Sejak pagi mereka telefon saya.
Apa? Mereka tak boleh main sendiri?
Awak begitu penting?
Hei, mungkin awak tak tahu kerana Junki tak berguna di dunia sebenar.
Tapi dia dewa dalam dunia permainan.
Ada orang yang sanggup bayar jumlah besar untuk karakter dia.
Betulkah? Jadi jual sajalah.
Apa maksud awak?
Saya takkan jual walaupun mereka beri bayaran lumayan.
-Apa? -Apabila saya mati, saya akan pastikan...
...karakter saya disimpan dalam USB kemudian ditanam bersama saya.
-Sudah tentu. -Saya tak faham awak.
Yuna, di mana Donggu?
Dia tak mahu makan. Dia di dalam biliknya dan tak mahu keluar.
Kang Donggu memang keras kepala.
Melampau betul.
Seojin, awak nak pergi mana? Awak nak buat apa?
Donggu, mari berbincang.
Apa? Selimut bergerak sendiri.
Ada hantukah?
Betulkah, Donggu?
Apa? Selimut bergerak sendiri lagi.
Peliknya.
Baik. Awak nak buat macam ini? Saya ada rancangan juga.
Apa? Apa yang awak nak lakukan?
Dengar saya.
Saya takkan cukur janggut saya sehingga awak terima kami.
-Awak faham? -Apa?
Awak tak suka? Ia buat awak gila, kan?
Baik. Mari kita lakukan ini sampai akhir!
Hei, Seojin. Kang Seojin!
Hei, hei!
Boleh dia ugut saya dengan janggut dia?
Hei, Seojin.
Apa maksud awak? Kenapa awak tak nak bercukur?
Hutang darah perlu dibalas dengan darah.
Saya perlu menentang dia.
Ya, awak boleh menentang dia. Tapi kenapa awak tak nak bercukur?
Dia benci bila saya tak bercukur.
Cara terbaik untuk saya menang adalah secara visual.
Bagaimana dengan kerja awak?
Saya akan ambil cuti beberapa hari.
Saya akan ubah fikiran dia. Awak hanya perlu percayakan saya.
Seojin, Seojin!
Bukankah itu keterlaluan? Ambil cuti kerana janggut?
Kenapa?
Hei, boleh awak fahami dia?
Hei, dia Kang Seojin.
Adik Kang Donggu!
Darah daging mereka sama. Apa kata awak berpisah dengan dia?
Diam!
Aduhai, kenapa?
Hubungan adik-beradik macam mana ini?
Ini buat saya gila.
Phillip? Nama dia Phillip?
Tapi bayaran model dia terlalu mahal.
Kita tak ada duit. Adakah kita perlukan dia?
Dia seperti Park Bogum dalam dunia model.
Pakaian yang Philip pakai akan laris terjual. Faham?
Park Bogum?
Takkanlah dia sekacak itu.
Philip! Di sini!
Maaf saya terlambat. Saya ada penggambaran dari pagi.
Saya minta maaf.
Tak mengapa. Kami yang terlalu awal.
Helo, saya CEO Min Sua daripada Soorgio Armani.
Minumlah kopi. Harum aromanya.
Maaf, saya ada rinitis jadi saya tak boleh menghidu dengan baik.
Betulkah?
Jahat rinitis itu!
Awak sangat lucu.
Maaf...
Ada cili merah di gigi awak.
Apa?
Maaf.
Awak tak perlu cakap itu kuat-kuat.
Awak seronok kalau saya malu?
-Tapi... -Maaf?
Ya...
Sudah! Saya tak rasa nak buat penggambaran hari ini.
Tunggu! Saya minta maaf jika awak terluka.
Bos saya kadang-kadang biadab.
Apa lagi, minta maaf!
Saya minta maaf.
Tolong maafkan kami. Saya takkan biar ini terjadi lagi.
Baiklah.
Saya akan lepaskan awak kali ini disebabkan En. Bong.
Terima kasih.
Masuklah. Ini rumah tamu kami.
Kita akan buat penggambaran di sini.
Betulkah? Tempat ini sangat cantik.
Hiasan dalamannya juga cantik.
Baguslah. Awak boleh naik tingkat atas dulu.
Ya.
Hei, bau apa ini? Awak buang angin?
Ada benda reput di sini?
Betul. Dari mana datangnya bau ini?
Kenapa?
-Saya rasa ia datang dari situ. -Apa?
Tunggu. Bukankah itu kasut Philip?
Bau busuk ini berasal daripada kaki Philip?
Nampaknya begitu. Rupa kacak tapi kaki dia sangat busuk.
Dia tak sedar?
Dia ada rinitis jadi dia tak dapat menghidu dengan baik.
Saya tahu. Tapi ini seperti dia tak ada hidung.
Dusik, betulkah saya perlu bergambar dengan dia?
Sudah tentu.
Awak tahu yang kita perlu muat naik gambar produk baru hari ini.
Apapun, awak perlu tahan bau di depan Philip. Okey?
Hei, itu melampau. Saya tak tahan baunya.
Awak tak nampak? Awak beritahu dia tentang cili merah dan dia sangat marah.
Habislah penggambaran ini kalau awak tegur dia tentang bau kaki.
Awak perlu tahan. Boleh?
Baik.
Dua, tiga.
Kenapa dia biar janggut dia panjang?
Dia sangat degil.
Oh?
Tengah hari ini ada stu pes kacang soya pekat?
Pasti sedap.
Donggu, tengah hari ini ada stu pes kacang soya pekat?
Saya tak...
Donggu, mari berbincang.
Donggu! Tak guna.
Ini bukan bau pes kacang soya pekat.
Bau macam najis.
Berani dia bercakap dengan saya.
Saya takkan bercakap dengan dia sampai mereka berpisah.
Saya lelaki sejati!
Saya akan tunjuk pada dia.
Tak ada tisu.
Hei, Junki!
Oh, betul.
Saya tak patut cakap dengan dia.
Saya tersilap.
Saya panggil dia tanpa disedari.
Apa saya nak buat?
Saya tak ada stoking atau tuala.
Donggu, mari berbincang.
Mana baju-T awak?
Tadi awak pakainya.
Apa awak buat?
Hei! Donggu!
Peliklah.
Tadi dia pakai baju-T.
Aduhai, bau ini. Ia merebak ke seluruh rumah.
Hei, sudahlah. Dia mungkin sedar.
Hei, dia datang. Senyum saja.
Minta maaf. Lama awak tunggu?
Mari mulakan penggambaran kita!
-Mana nak mula? -Di mana, ya?
Ya. Di sana.
Di sana? Sudah tentu.
Jadi postur saya patut...
Macam ini bagus?
Ya, itu bagus.
Oh, awak tak gulung seluar.
Saya patut gulung? Berapa panjang?
Kami akan gulung untuk awak.
Apa lagi, pergilah buat.
-Apa? Saya? -Ya, sudah tentu.
Awak jurugaya.
Perlukah dia gulung seluar? Awak tak boleh ambil saja gambar?
Seluar dia perlu digulung! Itu gaya utama!
Cepatlah. Tak ada masa ini.
Baik.
Dia akan gulungkan.
Sedikit lagi. Sebelah lagi.
Oh, terima kasih.
Baiklah.
Cantik gaya itu. Ya, bagus.
Jangan gerakkan kaki awak. Biarkannya.
Nampak aktif kalau saya gerakkannya.
Tidak. Ia sempurna sekarang.
Gulung seluar adalah gaya utama, kan?
Ya, jangan bergerak. Bagus.
Tak nampak kaki awak. Jangan bergerak. Bagus.
Ya Tuhan, apa yang mereka lakukan di atas? Busuknya.
Aduhai. Tisu tak membantu pun.
Hei, Sol.
Awak percaya Junki dan Seojin bercinta?
Apa?
Itu mengarut, betul tak?
Apa pendapat awak?
Awak setuju dengan saya, kan?
Sebab itulah saya sangat marah.
Saya marah. Mereka tak guna!
Apa?
Aduhai.
Tunggu.
Bola itu!
Saya kena keluar...
Apa? Kenapa ini?
Alamak.
Ya Tuhan.
Bau apa busuk sangat ini?
Apa?
Apa awak buat di sana?
Awak tersangkut?
Awak perlukan bantuan?
Degilnya awak.
Teruskan saja macam itu.
Ya Tuhan.
Seojin.
Donggu.
Awak tak terima kami? Awak pasti?
Baik.
Awak pasti awak tak boleh terima hubungan kami?
Baiklah.
Mari kita bermain permainan ini sehingga kita ada pemenang.
Seojin!
Kenapa dengan dia?
Donggu, berapa lama awak nak buat macam ini?
Awak betul-betul benci saya bercinta dengan dia?
Baik. Suka hati awak.
Saya takkan pedulikan awak juga. Okey?
Apa-apa sajalah!
Saya takkan akuinya walaupun awak buat begitu.
Kenapa dengan benda ini?
Saya perlu pergi kerja. Ini gila.
Ini memalukan.
Ya, pengarah.
Ya, saya akan jumpa pelakon di pejabat mereka.
Ya.
Macam mana nak jumpa pelakon jika tersangkut macam ini?
Apa saya nak buat?
Oh!
Maafkan saya.
Ya? Aduhai!
Apa... Siapa awak?
Minta maaf saya nak tanya...
Boleh awak potong ini untuk saya?
Senario ini ditulis berdasarkan awak sejak awal, En. Jinwoo.
Betulkah?
Jadi saya perlu berlakon dalam cerita ini, pengarah.
-Oh. -Tak mengapa.
Pengarah! Saya rasa kita patut ambil Seo Jinwoo.
Gong Yoo, Hyun Bin, Won Bin dan pelakon lain tak nak terlibat.
Hei, apa yang awak cakap ini?
Tapi lakonan dia tak begitu baik dan dia tak begitu kacak.
Malah saya dengar personaliti dia buruk.
Kenapa tidak?
Dia layan orang dengan buruk hanya sebab dia bintang.
Oh, En. Seo Jinwoo!
En. Jinwoo...
Tak mengapa.
Bintang yang teruk itu harus pergi sekarang.
-Jaga diri. -En. Jinwoo!
-En. Seo Jinwoo! -Itu cuma khabar angin.
En. Jinwoo, saya...
Hei! Awak dah hilang akal?
-Maaf, saya tak tahu dia ada di sini. -Diam!
Kejar Seo Jinwoo sekarang!
Kalau awak tak dapat dia, jangan fikir nak kembali. Berhenti saja!
Tidak, berhenti saja!
Baiklah, bagus.
Bagus. Satu lagi.
Bagus. Philip, boleh kita berehat?
Cepatnya? Sudah tentu.
-Saya berehat dulu. -Ya.
Ya. teruskan.
Awak boleh berehat di bawah.
Dusik, saya dah tak tahan lagi. Saya rasa nak mati.
Bukan awak saja yang terseksa. Hidung saya menderita juga.
Bertahan sekejap.
Saya tak tahan bau itu lagi.
Boleh kita buka tingkap?
Macam mana kalau dia nampak perubahan kalau kita buka tingkap?
Jangan ke mana-mana. Tunggu saja!
Apa kata kita buat dia cuci kaki?
Cuci kaki?
Macam mana?
Ini dia. Jemput minum.
-Oh, terima kasih. -Sama-sama.
Alamak!
Saya minta maaf.
Aduhai. Awak basah kuyup.
Pasti melekit. Awak patut cuci kaki awak.
Tak mengapa. Jadual saya ketat.
Mari mulakan penggambaran. Ayuh.
Apa? Tunggu! Pasti ia melekit.
Nanti awak tak selesa.
Betulkah?
Kalau begitu, saya boleh tanggalkan stoking saya.
Kita cuma ada sedikit masa lagi, jadi mari lakukannya!
Kawan-kawan! Keluarkan tenaga kita!
Ayuh!
Kenapa awak buat begitu?
Awak buat bau jadi lebih teruk.
Saya tak tahu ini akan berlaku. Aduhai, gila saya dibuatnya.
Kenapa Seo Jinwoo ada di situ? Aduhai. Apa saya nak buat?
Kenapa dia ada...
Dah sampai.
-Junki? -Mari kita bermain sekali saja.
Mari?
Tak boleh. Saya ada penggambaran esok.
Hei, awak pemimpin kumpulan. Jangan kecewakan saya.
Hei...
Donggu?
Apa awak buat di sini?
Apa?
Junki, awak kenal dia?
Ya?
Ya, saya pernah kenal dia.
Tapi sekarang tak kenal.
Apa maksud awak?
Saya tak ada apa nak dibincangkan dengan awak. Jadi pergilah.
Jangan begitu. Sekejap saja.
10 minit saja. Tidak, seminit.
Saya dah kata tidak.
-Mari. -Ya.
Hei, En. Jinwoo!
Junki, mari masuk.
Encik Jinwoo, sila baca skrip sekali. Tolonglah!
En. Jinwoo!
Aduhai, macam mana ini?
Macam mana Junki kenal Seo Jinwoo...
Yuna, awak ada di sini?
Hai Hyeonjun. Seronok percutian awak?
Ya.
Tapi kenapa awak balik cepat sangat?
Saya ada hal.
Hyeonjun, saya pergi dulu.
Awak nak balik?
Ya. Donggu belum makan apa-apa lagi.
Jadi saya nak masak makanan kegemaran dia.
Awak ambil berat tentang dia. Dia bukan budak-budak.
Dia memang seperti budak-budak.
Hei, Yuna. Boleh saya tanya sesuatu?
Ya, sudah tentu.
Awak pernah kata yang awak tak percayakan sesiapa.
Sebab awak tak nak terluka.
Ya.
Tapi kalau ada orang yang boleh dipercayai dan takkan melukai awak.
Apa yang awak buat?
Baguslah tapi...
Wujudkah orang macam ini? Kenapa tanya?
Tak ada apa.
Saya pergi dulu.
Aduhai, masih berbau. Kaki dia macam senjata kimia.
Diam. Macam mana kalau dia dengar?
Saya tak tahan lagi.
Dusik, mari cepat habiskan saja.
Habiskan saja? Hei, Min Sua!
Awak nak buat begini?
Kenapa? Apa yang saya buat?
Awak kata nak buat dengan baik.
Awak kata ini harapan terakhir awak.
Tapi bau ini melampau.
Min Sua!
Ini saja yang awak boleh buat?
Banyak lagi halangan apabila uruskan perniagaan.
Tapi, kalau dengan bau begini awak dah tak tahan, putus asa saja!
Min Sua. Saya sangat kecewa dengan awak.
Dusik, maafkan saya.
Saya tak fikir betul-betul.
-Jadi tolong, jangan marah. -Tak mengapa.
Awak duduk saja di sini. Saya habiskan kerja.
-Oh, hei. -Maaf, saya ambil masa lama.
-Apa yang awak buat? -Oh, ada bola di sini.
Saya pemain bola keranjang semasa muda.
Betulkah?
Saya penjaring.
Saya jaringkan gol pada setiap cubaan.
Postur sangat penting ketika menjaringkan bola.
-Awak nak tengok? -Ya.
Awak dah nampak? Awak nak tengok sekali lagi?
Sekejap.
Tapi...
Mana awak dapat kasut itu?
Ini? Saya nampaknya di sana jadi saya pakailah.
Kusyennya sangat bagus.
Lompat!
Kenapa? Macam ada yang tak kena saja.
Tak guna!
Apa?
Berani awak pakai itu dengan kaki busuk awak!
Raksasa kaki busuk!
Kenapa? Raksasa kaki busuk?
-Saya? -Ya, awak. Takkan saya pula?
Si galah tak guna!
Tak tahu malu.
Hei! Awak tahu betapa teruknya bau kaki awak?
Kaki awak tengik! Tahu tak?
Kaki awak bau macam loji! Tak, tauhu busuk! Teruk lagi!
Awak tahu? Tak guna!
Berani awak pakai kasut berharga yang diberikan oleh cinta pertama saya?
Tak guna! Saya nak potong kaki awak!
Tanggalkan kasut itu, tak guna!
Saya akan cucuk mata awak dengan kuku saya, lelaki kaki busuk!
Awak tengok apa, lelaki busuk!? Rosak hidung saya!
Awak tak jumpa Seo Jinwoo? Apa yang awak buat sampai sekarang?
Saya akan selesaikan...
Pengarah.
Aduhai, saya dalam masalah.
Baik, ya. Saya akan log masuk sekarang.
Dia bintang terkenal, takkan tak ada kerja?
Patutkah saya minta Junki tolong? Tapi saya tak patut cakap dengan dia.
Apa patut saya buat?
Oh!
Mengapa? Awak nak cakap sesuatu?
Apa yang awak buat?
Beri saya jumpa Seo Jinwoo.
Apa yang awak buat?
Awak kata tak nak bercakap dengan saya dan saya tak ada dalam hidup awak.
Saya kata tak nak bercakap. Saya tak kata tak nak beri mesej.
Awak boleh lakukannya atau tak?
Awak memang degil.
Baik.
Saya akan temukan kamu berdua.
Tapi.
Awak perlu terima hubungan saya dan Seojin.
Apa yang dia buat?
Aduhai.
Saya tak perlukan awak! Awak main kotor! Pergi mati.
Dia memang gila.
Apa awak nak buat sekarang?
Dia dah terluka. Dia tak nak bergambar untuk kita lagi.
Saya minta maaf. Dia pakai kasut yang Malgeum beri pada saya.
Dengan berkaki ayam.
-Malah dia melompat! -Diam!
Awak marah saya kerana mengeluh tentang bau itu.
Kemudian awak pergi maki dia?
Bau kaki dia macam tauhu busuk? Loji itu kawan dia?
-Saya minta maaf. -Lupakan saja!
Ya Tuhan.
Kita perlu muat naik gambar produk baru hari ini. Macam mana ini?
Mana kita nak cari model?
Dusik boleh lakukannya.
-Apa? -Apa?
Dusik?
Saya perlu gulung tikar kalau dia jadi model.
Kenapa? Saya rasa dia kacak.
Yuna, apa yang awak lihat?
Dia tak kacak.
Tapi awak perlu muat naik gambar hari ini.
Ya Tuhan, gila saya dibuatnya.
Bau itu tak hilang.
Mungkin saya patut guna peluntur klorin?
-Sua. -Ya?
Apa pendapat awak? Saya cuba saja.
Boleh kita mula? Awak nak saya berdiri di mana?
Tolong berdiri di sana.
Apa? Kenapa awak begitu sopan?
Apa?
Tak. Pergilah berdiri di sana!
Baik.
Boleh saya berdiri macam ini?
Ya, saya akan mula ambil gambar.
-Pengarah. Saya di sini. -Ya.
En. Seo Jinwoo?
Akhirnya dia buat keputusan untuk sertai filem kita.
Apa? Betulkah? Terima kasih.
Terima kasih banyak.
Terima kasih pada Junki.
Dia ikut saya sepanjang hari sebab itu saya baca skrip.
Junki?
Saya rasa Junki betul-betul risaukan awak.
Malah dia beri karakter permainan yang saya selalu minta dia jual.
Sebab itulah saya jadi ketua baru. Pemimpin kumpulan.
Awak dah balik?
Saya dah dengar berita.
Awak tolong tanya Seo Jinwoo? Kenapa awak buat begitu?
Walaupun awak buat begitu, saya takkan terima hubungan kamu.
Saya tak harapkan pun.
Saya tolong awak kerana awak bersusah-payah selepas kembali bekerja.
Tak perlu fikirkannya sangat.
Ini menjengkelkan! Junki, mari berbincang.
Kenapa? Awak kata tak nak bercakap dengan saya.
Jangan buat saya marah lagi!
Junki.
Awak betul-betul nak bersama Seojin?
Donggu.
Minta maaf, tapi walaupun awak kata tak nak jumpa saya lagi...
...saya tak boleh lepaskan Seojin.
Betul awak nak buat begitu?
Saya suka Seojin. Saya serius.
Kenapa awak begitu bencikan saya?
-Bukan begitu. -Jadi apa?
Sejujurnya, awak abang kegemaran saya.
Kalau awak bercinta dengan adik saya, saya suka.
Saya tak ada sebab untuk halang kamu. Tapi kalau...
Kalau kamu berdua berpisah?
Kemudian apa?
Saya tak boleh jumpa awak lagi.
-Awak pun tahu. - Itu saja?
Sudah tentu.
Kita tak boleh meramal masa depan. Awak tak risau?
Jangan risau. Saya takkan berpisah dengan dia.
Saya takkan buat Seojin menangis. Saya yang akan menangis.
Jadi, percayalah, kawan.
Apa awak cakap tadi?
Apa?
Kenapa? Apa?
Awak panggil abang ipar awak, kawan?
Saya sekarang di atas awak.
Atas? Apa maksud awak?
Tunggu, apa?
Awak...
Adakah awak...
Awak terima hubungan kami?
Saya nak terima tapi nampaknya awak tak hormat saya.
Lupakan saja.
Terima kasih. Terima kasih, abang!
Hentikan, gelilah.
Hei!
Seojin! Bangun, Seojin!
-Kenapa? -Oh!
Macam mana janggut wanita boleh tumbuh dengan cepat?
Betulkah? Bagus.
Tunggu, saya akan tunjuk pada abang saya.
Seojin.
Awak tak perlu tunjuk.
Dia setuju.
Apa? Betulkah dia setuju?
Leganya saya. Susah betul nak bersama awak.
Sekarang kita boleh pergi janji temu bila-bila masa...
...dan beritahu semua orang yang awak teman lelaki saya?
Sudah tentu. Awak boleh cakap tentangnya di berita juga.
Ini hebat sekali.
Aduh.
Maaf, maaf.
Tunggu. Saya perlu bercukur dahulu.
Seojin.
Ya? Kenapa?
Saya selalu nak buat ini untuk awak.
Apa itu?
Saya cintakan awak.
Apa yang mereka buat di dalam bilik?
Biarlah mereka. Mereka saling menyukai.
Awak patut biarkan saja mereka dari awal.
Ya, rasanya begitu.
Saya sangat risau pada awalnya.
Tapi saya tengok Junki dan tahu.
Saya rasa dia takkan buat adik saya menangis.
Saya percaya dia.
Tiada apa. Satu pun tak ada.
Saya dah minta maaf. Maaf.
Tak cukup dengan maaf. Saya kata nak buat sendiri.
Kenapa awak nak buat juga?
-Bagaimana jika ini menjadi parut? -Saya tak sengaja buat begitu.
Kenapa susah sangat nak cukur janggut awak?
Macam misai haiwan!
Apa? Misai haiwan?
Dah selesai? Tak guna!
Awak panggil saya tak guna? Biadabnya.
Ya, saya biadab. Kenapa?
Awak menyesal bercinta dengan gadis biadab macam saya?
Ya! Saya menyesal. Apa awak nak buat?
Betulkah? Jadi mari berpisah!
Baiklah! Mari berpisah!
Donggu, kami berpisah!
Betulkah?
Donggu, bertenang.
Kami bergurau.
-Bergurau? -Ya. Pergaduhan sesama kekasih saja.
-Ya, ya. -Pergaduhan sesama kekasih konon.
Kamu berdua, mari sini! Mari sini!
Ya, tuan.
Ya.
Ya. Saya faham.
Saya akan cari berita yang menarik. Ya.
Apa yang saya nak buat?
Kenapa? Ada apa?
Kerja saya.
Penyelia suruh saya berhenti kalau saya tak jumpa berita eksklusif.
Apa yang saya nak buat?
Awak dengar berita menarik daripada stesen penyiaran?
Ada kisah cinta?
Bukan kisah cinta tapi saya dengar sesuatu.
Apa? Apa?
-Awak tahu bintang terkenal Han Minjoo? -Ya.
Saya dengar dia ada anak...
...bersama Park Jincheol, CEO Kumpulan Song Jin.
Apa? Hubungan sulit?
Han Minjoo dengan datuk itu?
Ya. Saya dengar daripada sumber yang boleh dipercayai.
Daripada siapa?
Awak tahu stesen kami?
Ada pintu untuk orang kenamaan.
Hanya pihak atasan dan bintang terkenal...
...seperti Gong Yoo atau Won Bin yang boleh guna pintu itu.
Jadi, awak dengar cerita itu dari situ?
Tidak, daripada pengawal keselamatan di pintu itu.
Kami kawan minum kopi.
Pengawal keselamatan? Awak bergurau?
Awak tak faham.
Rahsia penting datang daripada orang seperti mereka.
Betulkah?
Jadi di mana saya boleh jumpa dia?
Kamu berdua ada di sini?
Donggu. Apa awak buat di sini?
Saya ada urusan dengan Hyeonjun.
Urusan?
Ya, roti bersaiz besar yang awak buat sebelum ini.
Saya mahu dalam 30 biji roti yang bersaiz lebih besar.
-Boleh. -Kamu nak pergi mana?
Ya. Yuna nak raikan sesuatu, jadi kami nak keluar minum.
Minum?
Hari ini, saya dapat pesanan untuk mufin saya.
Betulkah?
Kita patut raikannya bersama. Lebih ramai, lebih meriah.
Betul?
Saya nak beritahu sesuatu kepada Yuna.
Beritahu di depan saya. Kenapa?
Saya tak patut dengar tentangnya?
Tahniah, Yuna.
Terima kasih.
Bukankah tempat ini sangat mahal?
Ia hari yang gembira. Kita patut makan hidangan yang enak.
Jangan fikir terlalu banyak. Berseronoklah.
Baiklah. Terima kasih.
Saya jawab ini di luar. Nanti saya kembali.
Nah, Donggu.
Tak mengapa.
Saya akan pesan sendiri.
Wain itu bukan selera saya.
Saya tak nak minum sesuatu yang awak beli.
Baik. Suka hati awaklah.
Pelayan, beri menu.
Saya tengok dulu. Adakah wain kegemaran saya dalam menu?
Apa? Segelas wain paling murah berharga 12 ribu won?
Untuk satu gelas?
Encik nak apa-apa?
Ya?
Oh.
Saya nak yang ini.
Tapi boleh awak kurangkan wain sebanyak 200 won?
-Maaf? -Saya ada banyak kerja malam ini.
Kalau saya minum semuanya, saya takkan dapat bekerja dengan baik.
Boleh awak kurangkan sebanyak 200 won?
Enaknya.
Betul. Awak kata nak beritahu saya sesuatu.
Ya.
Tapi saya akan beritahu awak lain kali. Dah lewat.
-Nak balik sekarang? -Ya.
Kita tak patut membazir makanan.
Kita perlu makan semuanya. Awak tak tahu?
Maafkan saya, berapa semuanya?
Saya dah bayar. Awak boleh pergi.
Hyeonjun, terima kasih banyak.
Maafkan saya. Mari berbincang.
Saya akan tunggu kamu di luar.
Hei, saya dah beritahu awak.
Saya tak mahu berhutang apa-apa dengan awak.
Ini duit saya. 11,800 won.
Tolong tunggu sekejap.
Saya seronok, Hyeonjun. Selamat malam.
Ya. Jumpa awak di akademi, Yuna.
Selamat malam, Donggu.
Sekejap.
Jangan pergi! Tunggu!
Apa? Kenapa?
Tunggu sebentar. Mari pergi, Yuna.
Ya.
-Nah. -Apa ini?
Ini tambang teksi saya dan Yuna. Awak ingat apa?
Ia dibahagikan sama rata. Ini untuk saya dan Yuna.
Periksanya sebelum awak guna ini untuk burukkan saya.
Perlukah awak buat begini?
Saya dah beritahu. Saya tak nak berhutang apa-apa.
Hei, 100 won naik semasa kita bercakap.
Nah! 100 won.
Berikan saya 33 won.
-Apa? -Tak mengapa. Ambil saja.
Satu lagi, awak asyik ajak staf saya pergi makan.
Tolong jangan buat begitu. Ia mengganggu perniagaan kami.
Saya rasa awak yang ganggu kami hari ini.
Apa yang awak cakap?
Apa maksud awak?
Tiada apa.
Saya pergi dulu.
Apa yang dia cakap ini?
Saya betul-betul tak suka lelaki itu.
Maafkan saya.
Awak Kim Yongsik?
Ya. Tapi siapa awak?
Saya...
...wartawan daripada Akhbar Joyeong.
Kenapa awak cari saya?
Saya dengar Han Minjoo dan Park Jincheol...
...iaitu CEO Kumpulan Song Jin ada anak bersama. Betulkah?
Siapa yang kata? Saya tak kata begitu.
Saya dengar daripada Lee Junki, pelakon "News Room" terbitan JBC.
Biar betul lelaki itu.
Saya suruh dia rahsiakan. Saya dalam masalah.
Saya akan rahsiakan identiti awak. Jadi beritahu saya.
Awak sendiri nampaknya?
Tidak, saya tak nampaknya.
Tapi saya dengar daripada sumber yang boleh dipercayai.
Siapa sumber yang boleh dipercayai itu?
Awak tahu kedai Elegance di daerah Cheong Dam?
-Ya. -Han Minjoo selalu pergi sana.
Pemiliknya bernama Won Kyunghee.
Won Kyunghee.
-Jadi awak dengarnya daripada pemilik itu? -Tidak.
Pereka kegemaran Won Kyunghee ialah Lee Jeongmin.
-Jadi daripada pereka Lee Jeongmin? -Tidak.
Lee Jeongmin ada pembantu, Kim In Na, yang mencuci rambut pelanggan.
Abang ipar saya! Saya minta dia rahsiakannya.
Saya akan rahsiakan nama awak. Jangan risau. Beritahu saja.
Awak tak boleh dedahkan nama saya.
Jangan risau.
Awak nampaknya sendiri?
Saya tak nampak. Tapi saya dengar daripada sumber yang boleh dipercayai.
Baiklah.
Awak tahu YS Entertainment? Syarikat Han Minjoo?
Awak dengar daripada staf YS Entertainment?
Tidak, ada Cef Lee Choongbok di kafeteria kakitangan.
Awak dengar daripada Lee Choongbok?
Tidak. Dia suka mi makanan laut pedas.
Jadi dia selalu pesan itu. Restoran ini bernama Yong Ho Gak.
Sup mereka sangat sedap.
Maafkan saya, teruskan dengan cerita awak.
Betul, ada seorang penghantar bernama Eom Jiyong.
Jadi, dia digelar Eom G-Dragon.
Saya dengar daripada dia.
Di mana Yong Ho Gak?
Leganya dapat tahu yang mufin saya disukai.
Saya rasa ia berdekatan sini. Di mana?
"Eom G-Dragon"
Saya suruh dia rahsiakannya.
Aduhai, dia bermulut murai.
Saya takkan dedahkan nama awak. Jangan risau. Beritahu saja.
Awak sendiri nampaknya?
Saya tak nampak.
Tapi ia daripada sumber yang boleh dipercayai.
Apa?
Awak kenal pereka terkenal Andy Kim?
Saya tahu. Awak dengar daripada Andy Kim?
Tidak.
Model terkenal Han Hyejin selalu menjadi model Andy Kim.
Jadi awak dengar daripada Han Hyejin?
Tidak. Tolong dengar sampai habis.
Saya minta maaf.
Baru-baru ini, Cik Han Hyejin mengajar di akademi model.
Saya dengar daripada salah seorang pelajar.
Pelajar ini ahli kelab peminat G-Dragon dari daerah Gang Seo.
Saya ketuanya. Ahli tak boleh menipu pada ketua.
Di mana saya boleh jumpa pelajar itu?
Baru-baru ini, dia nak ke luar negara tapi teman lelakinya penipu.
-Ya. -Sekarang saya dengar dia...
...tinggal dengan bekas teman lelakinya.
Apa?
Siapa nama dia?
Awak orangnya?
Orang yang kata Han Minjoo ada anak bersama CEO Kumpulan Song Jin?
Apa?
Saya tak kata. Siapa yang kata begitu?
Restoran Yong Ho Gak yang ada sup makanan laut enak...
...ada penghantar bernama Eom Jiyong...
...yang dikenali sebagai Eom G-Dragon yang beritahu saya!
Aduhai, saya tak boleh percaya pada ketua.
Kami selalu pergi perjumpaan peminat bersama-sama.
Bagaimana dia boleh mengkhianati saya?
Jangan begitu. Beritahu saya dengan jujur.
Awak nampak Han Minjoo melahirkan anak CEO Kumpulan Song Jin?
Saya tak nampak. Tapi saya dengar daripada sumber yang boleh dipercayai.
Awak pun dengar saja?
Tak ada siapa yang nampaknya. Adakah ini benar?
Ia benar sepenuhnya.
Saya dengar daripada jururawat di hospital tempat Han Minjoo bersalin!
Dia yang dukung bayi itu.
Betulkah? Dia dukung bayi Han Minjoo?
Ya, betul.
Aduhai, ini sangat eksklusif. Terima kasih banyak!
Aduh, kaki saya.
Awak patut pandu dengan selamat. Apa ini?
Saya minta maaf.
Doktor, dia cedera parah?
Ia teruk. Kakinya patah.
-Apa? -Ia dikelaskan sebagai patah terbuka.
Dia memerlukan pembedahan dan kesan sampingannya serius.
Apa? Itu gila!
Cik, apa awak nak buat?
Apa patut saya buat sekarang? Saya perlu pergi kerja esok.
Saya minta maaf. Saya akan bertanggungjawab.
Saya minta maaf.
Wah.
Ia boleh masuk ke dalam.
Ia boleh masuk!
Wah!
Ia dah masuk!
Saya tak percaya ini boleh berlaku.
Yuna. Awak dah balik?
Kenapa?
Awak ada masalah?
Apa?
Tidak.
Saya letih saja. Saya masuk berehat dulu.
Kenapa dengan dia?
Jururawat Yoon Jiwoo?
Ya, siapa awak?
Saya yang telefon awak. Saya Kang Seojin, dari Akhbar Jo Young.
Awak kenal Min Sua?
Kawan yang saya jumpa di Dongdaemun semasa saya membeli-belah?
-Apa? -Dia begitu lucu...
...sehingga saya minum dengan dia dan kami jadi rapat. Kenapa?
Adakah awak beritahu Min Sua...
...yang awak tolong Han Minjoo lahirkan anak?
-Adakah itu benar? -Apa?
Ya, saya beritahu dia.
Betulkah? Itu berita utama.
Saya bantu Han Minjoo lahirkan anaknya...
...dalam mimpi saya.
-Mimpi? -Ya.
Ada seorang wanita yang nampak seperti Han Minjoo di hospital saya.
Dia sangat cantik tapi suaminya kelihatan sangat tua.
Dia mungkin berumur 60-an.
Dan itu keluar dalam mimpi saya.
Min Sua.
Itu tentang mimpi dia?
Saya mabuk jadi mungkin saya salah faham.
Saya minta maaf.
Maaf? Itu saja?
Awak tahu tak betapa saya terseksa kerana awak?
Saya mabuk. Saya buat silap.
Itu satu kesilapan?
Disebabkan awak, Han Minjoo...
...ada hubungan sulit dan ada anak dengan datuk berumur 70 tahun.
Khabar angin berlegar di seluruh negara.
-Betulkah? -Ya.
Saya ada pengaruh sebanyak itu? Saya tak tahu.
Awak bangga?
-Tidak. -Wah.
Beginikah khabar angin tersebar?
Saya tak sangka penyebar khabar angin ada di sini saja.
Aduhai, macam mana nak bekerja esok dan jumpa ketua saya?
Awak bertanggungjawab! Apa saya nak buat?
Jadi, awak nak saya beritahu awak satu berita penting?
Ini fakta sepenuhnya.
Berita penting?
Apa itu?
Datang dekat.
Apa?
Kang Dongwon ialah makhluk asing?
Ya, betul.
Penampilan Kang Dongwon sangat pelik.
Jika Kang Dongwon gunakan telinga dia...
...untuk hantar telepati, makhluk asing datang.
Diam!
Saya akan jadi gila kerana awak!
Ada satu lagi berita!
Park Bogum ada sayap di belakangnya.
Dia seorang malaikat. Malaikat.
Ini telefon Yuna. Dia lupa untuk ambilnya?
Ya, ini telefon Han Yuna.
Ya, Cik Han Yuna tertinggal telefon dia.
Siapa ini?
Apa?
Apa yang awak cakap?
30 juta won?
Saya rasa kasihan pada dia.
Jadi saya tak laporkan pada polis dan selesaikan dengan dia.
Saya tak boleh bekerja disebabkan kaki dan tangan saya.
Banyak yang saya rugi..
Tapi, 30 juta won agak...
Kami tak boleh dapat duit sebanyak itu sekarang.
Kalau tak, kita pergi ke balai polis.
-Saya akan saman dia! -Tidak. Saya akan beri kepada awak.
Saya akan sediakan duit.
Boleh awak tunggu?
Yuna!
Yuna, mari berbincang.
Ya? Ada apa Donggu?
Saya dengar awak kemalangan.
Awak patut beritahu saya tentang itu.
Saya minta maaf. Saya tak nak buat awak risau.
Kenapa? Apa yang berlaku?
Apa? 30 juta won?
Saya minta maaf.
Saya tak sanggup beritahu awak.
Tak mengapa. Kita boleh bincangkannya nanti.
Boleh semua orang dapatkan duit?
Saya akan dapatkan duit juga.
-Baik. -Percayakan saya.
Baiklah.
Kita boleh lakukannya.
Yuna, jangan risau.
Kita akan selesaikan hal ini.
Okey?
Oh, Seongryong. Lama tak jumpa.
Boleh saya pinjam duit?
Berkahwin? Oh, awak akan berkahwin.
Hei, Hyewon. Ini Donggu.
Hei, Dongho. Apa khabar?
Boleh awak pinjamkan sedikit wang?
Pengarah, boleh awak tolong?
Saya minta maaf, Donggu. Saya susah juga.
Helo.
Saya tak boleh buat pinjaman bank kerana saya pernah buatnya.
Awak dapat duit?
Betulkah?
Baiklah.
Apa yang awak buat di sini, Donggu?
Sebenarnya...
Saya perlukan bantuan.
Bantuan?
Awak nak minta bantuan?
Hyeonjun.
Boleh awak pinjamkan saya sedikit duit?
30 juta won.
30 juta won?
Untuk apa?
Saya perlu tahu sebab awak perlukan duit itu.
Saya tak boleh pinjamkan kepada awak jika awak tak beritahu saya.
Yuna terlibat dalam kemalangan.
Yuna? Kenapa?
Yuna tak apa-apa?
Dia menyebabkan kemalangan dan dia perlukan duit.
Saya mencari jalan keluar...
Mari. Saya akan selesaikan ini.
Apa yang awak buat? Cepatlah.
Saya minta maaf.
Tapi, encik...
Saya betul-betul tak ada duit sekarang.
Jadi boleh awak beri sedikit masa lagi?
Saya pasti akan berikan duit itu.
Tak mengapa. Hubungi polis saja.
Saya tiada apa untuk beritahu awak lagi. Hubungi polis saja.
Hubungi polis!
-Encik! -Hubungi polis!
Apa? Betul-betul datang?
Sistem polis kita semakin hebat.
-Awak Seo Taeho? -Ya, itu saya.
Awak ditahan kerana kegiatan penipuan kemalangan dan insurans.
-Apa? -Tangkap dia.
Apa yang awak buat? Saya seorang pesakit.
Awak bertuah. Awak hampir ditipu.
Dia penipu yang kotor.
Malah dia bersubahat dengan doktor jadi ramai orang tertipu.
Terima kasih banyak.
Jadi saya tak perlu bayar duit penyelesaian, kan?
Ya. Jangan risau.
Semua, bawa dia.
Jalan dengan betul!
Terima kasih banyak.
-Yuna! -Apa?
Donggu? Hyeonjun?
Saya dengar awak kemalangan. Apa yang terjadi?
Ya.
Semuanya dah selesai.
Saya tak perlukan duit lagi.
Dia menipu dengan mencederakan diri sendiri.
Saya sangat takut dan risau.
Tak guna.
Betulkah?
Itu melegakan. Saya sangat risau.
Saya minta maaf.
Tapi awak perlu ikut kami ke balai polis.
Saya?
-Kenapa? -Untuk soal siasat saksi.
Yuna. Jangan risau.
Saya akan minta peguam yang saya kenal teman awak.
Jangan takut.
Terima kasih, Hyeonjun.
Terima kasih banyak.
Apa yang terjadi? Semuanya dah selesai?
Ya. Hyeonjun perkenalkan peguam, jadi semuanya okey.
Saya minta maaf.
Saya buat kamu semua risau.
Tak ada apa.
Baguslah semuanya diselesaikan dengan baik.
Saya agak letih. Saya masuk berehat dulu.
Apa yang awak buat?
Tiada apa.
Yuna baik-baik saja sekarang. Kenapa lagi?
Ada sesuatu berlaku?
Cuma...
Saya rasa seperti saya menyedihkan.
Menyedihkan?
Apa maksud awak?
Saya pergi serata tempat untuk cari duit bagi Yuna.
Dan saya tak dapat duit langsung.
Hyeonjun selesaikan masalah ini sebaik saja dia tahu tentangnya.
Malah dia kenal peguam.
Hyeonjun lebih tua daripada awak.
Dia juga pembuat pastri terkenal. Sudah tentulah.
Saya rasa begitu.
Jelas, bukan?
Tapi disebabkan itu...
Saya rasa saya tak dapat terima hakikatnya.
Baguslah hal kemalangan itu dah berakhir.
Semuanya kerana awak.
-Terima kasih. -Tak mengapa. Saya tak buat apa-apa.
Hyeonjun, apa yang awak nak beritahu saya?
Oh.
Mari kita habiskan makanan dulu.
-Awak nak wain lagi? -Oh, ya.
Aduhai!
-Awak okey? -Ya, saya okey.
Hyeonjun, saya perlu pergi ke tandas.
Ya.
-Awak suka makanan tadi? -Ya, ia sangat sedap.
Tapi Hyeonjun, apa yang awak nak beritahu saya?
Yuna.
-Sebenarnya, saya... -Tunggu.
Di mana ia?
Kenapa? Ada sesuatu yang hilang?
Ya, pin rambut saya hilang.
Tadi ada di sini.
Di mana, ya? Aduhai.
Di mana?
Ke mana ia pergi?
Awak boleh beli pin rambut baru.
Saya akan belikan awak pin rambut yang cantik.
Tak boleh. Itu hadiah daripada Donggu.
Itu hadiah pertama daripada Donggu.
Aduhai.
Mungkin saya kehilangannya semasa pergi ke tandas.
Saya perlu pergi ke tandas, Hyeonjun.
Yuna, senyumlah.
Saya minta maaf.
Saya buat awak rasa bersalah juga.
Tak mengapa.
Oh?
Tunggu.
Kenapa?
Ini apa?
Ini pin awak yang hilang tadi?
Betul!
Nasib baik.
Sekarang baru awak senyum.
Awak sukakannya sangat?
Ya. Saya ingat saya kehilangannya.
Risau betul saya.
Boleh kita pergi sekarang?
Yuna.
-Saya nak beritahu sesuatu. -Betul. Awak nak cakap sesuatu.
Apa itu? Beritahu saya.
Yuna, awak kata...
...yang awak tak nak percaya sesiapa lagi kerana awak tak nak terluka.
Ya...
-Betul. -Tapi saya rasa...
...awak tak patut takut untuk jatuh cinta hanya sebab...
...awak takut akan terluka lagi.
-Apa? -Maksud saya...
Jangan lepaskan orang yang awak suka.
Apa maksud awak?
Saya bercakap tentang Donggu.
Yuna.
Saya tahu awak suka Donggu.
-Apa? -Tapi...
Awak takut akan terluka jadi awak tolak dia jauh.
Betul?
Tapi kalau awak tolak dia begitu dan hilang orang yang awak suka...
...awak tak rasa itu menyakitkan?
Awak tak rasa itu akan lebih menyakitkan?
Jadi...
Mari kita ucapkan selamat tinggal di sini?
Ya.
Selamat tinggal.
Oh.
Awak tahu tentang Donggu.
Dia tak nak berhutang langsung dengan saya. Walaupun tambang teksi.
Tapi...
Dia datang berjumpa saya semasa awak kemalangan.
Dia minta bantuan saya.
Mesti dia terseksa untuk berjumpa saya.
Tapi dia jumpa juga sebab dia sangat sayangkan awak.
Atau mungkin saya berfikir terlalu banyak?
Baiklah.
Saya pergi dulu.
Saya akan, saya akan...
Saya akan jual semua ini. Saya akan bantu awak. Sila beli roti.
Sila beli roti. Ia sedap.
Awak tahu bagaimana dia hidup?
Ke tepi!
Yuna! Yuna!
Awak cedera?
Awak okey?
Awak fikir dia datang ke Seoul dari jauh...
...untuk makan soondae dan berhenti berparti?
Saya suka awak, Yuna. Saya sangat suka awak.
Apa awak buat di sini seorang diri?
Duduk saja.
Awak dari mana?
Saya jumpa Hyeonjun.
Betulkah?
Saya rasa Song Hyeonjun sebenarnya lelaki yang baik.
Dia banyak duit. Personaliti dia baik.
Saya boleh kata dia kacak.
Dia baik pada awak.
Tunggu.
Kenapa awak beritahu saya semua ini?
Saya cakap saja.
Donggu, awak memang dungu.
Awak tak tahu apa-apa.
Apa yang saya buat?
Lupakan saja.
Saya nak berehat, saya letih.
Kenapa dia marahkan saya?
Apa itu?
Awak sukakannya?
Ya.
Kalau begitu, kata "saya suka awak".
Donggu, saya suka awak.
Comel lagi.
Saya suka awak.
Cantik lagi.
Saya suka awak.
Comel lagi.
Saya sangat suka awak.
Lebih berani!
Saya suka awak!
Apa ini?
Saya suka awak.
Saya betul-betul suka awak, Donggu.
Mari...
...kita bercinta?
Yuna?
"Welcome To Waikiki"
-Awak bangun awal. Tidur nyenyak? -Ya.
Kenapa dengan kamu? Kamu bercinta?
Dia menyesal dengan keputusannya untuk keluar dengan saya?
Buka mulut awak.
-Saya akan makan sendiri. -Aduhai.
Habislah.
Awak nak naik Viking?
Saya nak turun.
Ya Tuhan.
-Saya dalam masalah. -Donggu.
Awak menangis?
...tapi ini masih musim sejuk untuk saya.
Ada orang lain yang kesunyian di sebelah awak.
Jangan cakap begitu lagi.
Saya benci idea itu juga.
Saya rasa saya jatuh cinta.
Angela, awak nak bercinta dengan saya?
Awak pasti, Angela?
-Aduh! -Aduh!
-Saya perlu potong rambut awak. -Apa?
Tunduk!
Hei! Siapa awak?!
Saya nak ke pusat budaya!
Awak pak cik Sol?
Saya ingat kami saja lelaki di sini. Ada orang lain juga.
Selamat tinggal!
Mari tukar lampin awak. Apa?
Ini bukan Sol.
Pergi cari Sol sekarang.
Sol!
"Welcome To Waikiki"